Η παράσταση αρχίζει.
Ένα έργο με δύο ηθοποιούς.
Τα λόγια λίγα, οι κινήσεις πολλές.
Μοιάζει σαν βουβή ταινία.
Οι πρωταγωνιστές παίζουν τους ρόλους τους,
αυτοσχεδιάζουν, παρασύρονται...
Το έργο τελειώνει.
Μια υπόκλιση από τον έναν...
Χειροκρότημα;
Η αυλαία κλείνει και οι ηθοποιοί
βγάζουν τις μάσκες,
ξεχνούν τους ρόλους,
δεν είναι πια ηθοποιοί.
Περιμένουν την κριτική του έργου
και προς το παρόν κρίνουν οι ίδιοι τους εαυτούς τους.
Θυμούνται και σκέφτονται,
θυμώνουν και χαίρονται,
βρίσκουν τα λάθη τους, τα σωστά τους
και αναρωτιούνται αν θα ξαναβγούν στη σκηνή
με το ίδιο ή άλλο έργο.
Αν θα ξαναγίνουν ηθοποιοί
ή θα συνεχίσουν απλά να ζουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου