ΘΑΛΑΣΣΑ...

Θυμάμαι εκείνη τη θάλασσα…
Την ήρεμη, γαλήνια θάλασσα
που την ζέσταινε ο ήλιος
και που και που την κουνούσε το αεράκι
και φτιαχνόντουσαν μικρά μικρά κυματάκια.
Σ’ αυτή τη θάλασσα μπορούσα να κολυμπάω
Είχαν δύναμη τα χέρια μου,
Είχε δύναμη η ψυχή μου.

Τώρα ο ήλιος είναι λιγοστός
Και ο αέρας έχει γίνει πολύ δυνατός.
Τα κύματα γίνονται μεγάλα,
τόσο μεγάλα που τα χέρια μου κουράζονται
και η ανάσα μου κόβεται όταν προσπαθώ
να σωθώ από τα τεράστια κύματα.

Βουλιάζω και ξαναβγαίνω στην επιφάνεια
παίρνω μια ανάσα και περιμένω το επόμενο κύμα.
Παλεύω ξανά και ξανά και ξέρω ότι κάποια στιγμή
θα κοπάσει ο αέρας…το ξέρω…

Δύναμη δώσε…
σε σένα το λέω…
σε σένα, κάθε μέρα.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Πάει ο παλιός ο χρόνος…
Ας γιορτάσουμε παιδιά!
Ευχές γλυκές
Ευχές ζεστές
Ευχές αγάπης
Αισιόδοξες!
Να έχουμε μια όμορφη Πρωτοχρονιά
Και το 2009 να μας δώσει ότι επιθυμούμε!

ΨΥΧΗ ΜΟΥ...

Μια λέξη από αυτόν που αγαπάς,

μια γλυκειά κουβέντα, ένα νεύμα, μια ματιά

και η ψυχή σου φτερουγίζει!

Και δεν σε πειράζει αν είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει,

σου φτάνει που την άκουσες, που την είπε

και που ξέρεις πως σε σκέφτεται, που ήταν εκεί.

Αυτές οι στιγμές αξίζουν.

ΕΓΩ

Ήρθε ο καιρός να νοιαστώ για μένα...

Αρκετά νοιάστηκα για τους άλλους...

Ήρθε ο καιρός να δω τα θέλω μου...

Αρκετά κοίταξα τα δικά τους.

Όχι, δε θα τρέχω στην πρώτη φωνή...

θα κάνω πως δεν ακούω.

Θα κάνω ότι έκαναν σε μένα, αλλά όσο και να προσπαθήσω

δε θα μπορώ να νιώθω καλά, έτσι όπως ένιωθαν αυτοί.

ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ

Δοκιμαζόμαστε καθημερινά

μπαίνουμε σε διλήμματα...

Σκέψεις που γυρνούν συνέχεια στο μυαλό,

λύσεις που δεν μπορούν να βρεθούν.

Και τότε θέλουμε να τις διώξουμε,

να σκεφτούμε διαφορετικά...

Κάποιες φορές όμως είναι πολύ αργά...

και μια σκέψη περνάει από το μυαλό μας...

''Μήπως στ 'αλήθεια δεν με πειράζει;''

Τελικά μπορεί να έχουμε μάθει να ζούμε μαζί τους.

ΛΟΓΙΑ

Λόγια που βγαίνουν από την ψυχή μου.

Λόγια που ζητώ να σε αγγίξουν.

Μια λέξη για να δείξει την αγάπη μου,

μια λέξη για να δείξει την ανυσηχία μου.

Η σκέψη μου για σένα...

Τα μικρά στον κόσμο μας, που

στο μυαλό γίνονται τεράστια.

ΣΤΙΓΜΕΣ

Η μαγεία μιας στιγμής...

ένα άγγιγμα, ένα φιλί

και τα μάτια βουρκώνουν.

Η μαγεία του απλού...

μια στιγμή που γίνεται παραμύθι.

Μία κίνηση που μένει χαραγμένη για πάντα.

Το πιο απλό, το πιο καθημερινό που ξαφνικά

γίνεται το σπουδαιότερο.

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Ζω με τις αναμνήσεις...
Προσπαθώ να θυμάμαι τις χαρούμενες,
αυτές που θα μου φέρουν ένα χαμόγελο στα χείλη
αλλά και στην ψυχή μου.
Κάποιες φορές μου φέρνουν και μια θλίψη...
είναι οι αναμνήσεις που θα μείνουν πάντα εκεί,
δεν πρόκειται να τις ξαναζήσω,
δεν γίνονται πάλι ΖΩΗ,
όσο κι αν το θέλω, όσο κι αν το εύχομαι.