ΧΤΕΣ

Χτες το κατάλαβα...

Κατάλαβα πως μπορεί να ένιωθες κι εσύ...

Και εύχομαι να μην έχει γίνει αυτό,

γιατί είναι πολύ σκληρό, πολύ βασανιστικό...

Και αν έγινε, σου ζητώ συγνώμη.

Συγνώμη γιατί αθελά μου σε έκανα να πονέσεις

και να βασανίσεις το μυαλό σου με κάτι που δεν υπήρχε.

ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΟΥ

Tι κι αν είναι όλοι γύρω μου...

Τι κι αν μου μιλάνε...

Είναι κάποιες στιγμές που νιώθω τόσο μόνη...

Δεν έχω κάπου να πω αυτό που θέλω...

Δεν έχω κάποιον να με αγγίξει...

Να με νοιώσει, να με καταλάβει.

Μοναξιά μου εσύ...εγώ και εσύ...

μόνες μας μείναμε.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΜΟΥ

Xωρίς εσένα δεν υπάρχω

είμαι ένα τίποτα εγώ

και αν θέλεις σου το υπογράφω

πως μια ζωή θα Σ' ΑΓΑΠΩ!

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Ήταν μια γιορτή με πολλά πολύχρωμα μπαλόνια,

μια γιορτή που δεν είχα ζήσει ποτέ ξανά στη ζωή μου.

Τόσο όμορφα, τόσο ζωντανά

γεμάτη από κάθε λογής συναισθήματα, έντονη.

Όλοι εκεί, άλλοι πολύ και άλλοι λιγότερο, μα εκεί...

με δυνατή μουσική, γέλια και χορούς.

Κάθε στιγμή ευχόμουν να μην τελειώσει,

ένιωθα πως δε θα κουραστώ.

Και συνέχιζα και όσο την ζούσα,

τόσο μάθαινα μ΄αυτήν,

τόσο δεν μπορούσα χωρίς αυτήν.

Κουράστηκαν όμως οι άλλοι,

αυτοί που την είχαν κάνει τόσο ξεχωριστή.

Ένας, ένας, άρχισαν να φεύγουν

και πέρασε πολύς καιρός ώσπου να καταλάβω

ότι όλα είχαν τελειώσει.

ΣΚΕΨΕΙΣ

Σαν μικρό κοριτσάκι με το ημερολόγιό του στα χέρια

γράφω τις σκέψεις μου...

και μαζί μ' αυτά που ζω, πλάθω και ιστορίες.

Ιστορίες που ξέρω ότι κάποιες από αυτές θα γίνουν

αλλά και άλλες που δε θα ζωντανέψουν ποτέ.

ΟΝΕΙΡΑ

'Εβαλα τα όνειρά μου μέσα σε ένα γυάλινο βάζο

τα έκλεισα καλά να μην τα χάσω

έβαλα το βαζάκι ψηλά να μην το πειράξει κανείς

μην χαθούν, μην καταστραφούν.

Φύσιξε αέρας δυνατός και το βάζο έπεσε,

έσπασε και τα όνειρα χάθηκαν.

Δεν ξέρω αν λυπάμαι τώρα πια...

ίσως τα όνειρα αυτά να ήσαν πέρα από την πραγματικότητα,

να έμεναν για πάντα όνειρα...

ΙΣΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΤΣΙ