Ξεκίνησε η μικρή πεταλούδα για την καθημερινή της βόλτα.
Βρέθηκε σε έναν αγρό με πολλά λουλούδια
άλλα όμορφα και άλλα άσχημα,
άλλα που μοσχοβολούσαν και άλλα όχι.
Ένα από αυτά, το πιο όμορφο απ 'όλα
ήταν εκεί κοντά της και σκέφτηκε να κάτσει πάνω του.
Η μυρωδιά του την ζάλισε, η ομορφιά του την μάγεψε.
Ένιωσε όμορφα κοντά του, άγγιξε τα πέταλά του,
γεύτηκε την γύρη του και για να το ευχαριστήσει για όσα
της πρόσφερε κατέβηκε χαμηλά στον κορμό του και
με τα δάκρυά της το πότισε.
Και είχε αγαπήσει τόσο πολύ αυτό το λουλούδι,
που κάθε μέρα το επισκεπτόταν.
Του μίλησε, του είπε πόσο το αγαπούσε.
Εκείνο δεν μίλησε, δεν μπορούσε, δεν ήθελε ίσως.
Δεν την πείραζε όμως, της έφτανε που το έβλεπε, που το άγγιζε.
Για ένα λυπόταν μόνο...που μια μέρα αυτό το ξεχωριστό λουλούδι
δεν θα το ξανά έβλεπε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου