Περιμένεις κάτι να πω;
Όχι, δε θα σου κάνω το χατήρι.
Γιατί οι λέξεις πονάνε, το ξέρω,
το έχω νιώσει, από εσένα…
Και εγώ έχω μάθει να σιωπώ,
καλύτερα να σιωπώ παρά να κάνω
όσους αγαπώ να πονάνε.
Σιωπηλή όπως πάντα, με το βλέμμα χαμηλό.
Η σκέψη εκεί και…
άδικα περιμένεις.
...ΤΟ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΑΔΙΚΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ...
ΑπάντησηΔιαγραφήΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΠΟΝΑΝΕ Όμως ΠΟΝΑΕΙ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΟ Η ΣΙΩΠΗ