25.6.09

@(*_*)@


-Έλα κοριτσάκι, έχει παγωτό φράουλα.
-Όχι, δεν έρχομαι.
-Γιατί καλέ, εσένα σου άρεσε.
-Μου άρεσε, τώρα δεν μου αρέσει.
-Και τι θες;
-Θέλω εκείνο το γλυκό του κουταλιού που έφτιαχνε η γιαγιά.
-Δεν έχουμε καλή μου, τελείωσε, την άλλη εβδομάδα θα πάμε και θα μας δώσει.
-Εγώ τώρα το θέλω, εκείνο και όχι το παγωτό που μου δίνεις.
Έκείνο το γλυκό έχω επιθυμήσει, εκείνο θέλω σου λέω.
-Θα πάμε σου είπα και θα φας.
-Την άλλη εβδομάδα είπες και εγω τι να κάνω, τώρα το θέλω.
-Ναι, την άλλη εβδομάδα και ξέρεις, δεν μπορούμε πάντα να έχουμε ότι θέλουμε και την ώρα που το θέλουμε.
-Δεν καταλαβαίνω, γτ να μην έχω αυτό που θέλω όταν το θέλω.
-Γτ έτσι είναι η ζωή, δεν είναι όλα μαγικά, να πούμε ότι θέλουμε κάτι και να γίνει εκείνη την στιγμή.
-Δεν είναι όλα μαγικά ε;
-Ναι καλή μου, δεν είναι.
-Μήπως θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι να γίνουν;
-Όχι, δεν μπορούμε, μόνο προσπαθούμε να αρκεστούμε σε αυτά που έχουμε και να περιμένουμε την στιγμή που θα μας δωθεί και αυτό που λαχταράμε.
-Εντάξει, θα περιμένω ως την άλλη εβδομάδα που θα πάμε στην γιαγιά, αλλά παγωτό δεν τρώω, να το ξέρεις, δεν τρώω με τπτ.

ΚΥΜΑΤΑ

Είναι μεγάλα τα κύματα...κάποιες φορές τεράστια.
Ξέρω να κολυμπάω, από μικρή έπαιζα μαζί τους, άλλο παιχνίδι βέβαια τότε σαν παιδάκι και άλλο τώρα.
Ξέρω σου λέω να κολυμπάω, μη φοβάσαι, παλεύω μαζί τους και δεν κουράζομαι.
Έλα να κολυμπήσουμε μαζί, έλα θα σου μάθω, δεν πρέπει να φοβάσαι, είναι απλά κύματα και μπορείς να την χαρείς την θάλασσα και έτσι.
Και μη μου γκρινιάζεις, μπορείς, το ξέρω ότι μπορείς και ας λες όχι, το ξέρω πως το θες και το χρειάζεσαι.
Το ξέρω, είναι δυνατός ο αέρας, πολύ δυνατός και για τους δυο μας αλλά έλα, έλα σου λέω και όσο μας πάρει, όσο θέλουμε και όταν κουραστούμε θα βγούμε στην αμμουδιά.
Θα κάτσουμε εκεί, θα ξεκουραστούμε και θα την κοιτάμε μόνο.