Μέσα σε μία μέρα ξεπούλησα ότι είχα και δεν είχα.
Έβγαλα σε τιμή ευκαιρίας την αξιοπρέπεια , την ανθρωπιά, την εμπιστοσύνη και την περιφάνεια.
Στο καλαθάκι με τον σωρό υπήρχαν η αγάπη, η χαρά, η ελπίδα, η φαντασία, ο έρωτας και η ευαισθησία.
Κρέμασα ψηλά και έβαλα μεγάλη ταμπέλα με την πολύ καλή τιμή για να την δουν όλοι και να αγοράσουν γρήγορα την ελευθερία.
Και ότι είδα ότι δεν πουλιόταν το χάρισα.
Έδινα στους περαστικούς λόγια της ψυχής μου, είδα κάποιον να τα πετάει λίγο πιο πέρα αλλά δεν με πείραξε.
Χάρισα, έδωσα, ξεπούλησα.
Το μαγαζάκι μου έκλεισε, έμειναν μόνο μέσα κάτι παλιά σκοροφαγωμένα έπιπλα.
Με αυτά θα μείνω και εκεί, δεν έχω πουθενά αλλού να πάω και ούτε και θέλω.
Έμαθα σε αυτό το μαγαζάκι και δεν μπορώ να πάω αλλού, θα μείνω και ίσως βρω το κουράγιο κάποια στιγμή ή να φτιάξω τα επιπλά μου ή να το ανοίξω πάλι.
Κλείδωσα τις πόρτες, κατέβασα τα ρολά και έγραψα σε ένα μικρό χαρτάκι...
ΤΕΛΕΙΩΣΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου