ΜΠΟΡΩ;

Είναι κάποιες φορές που λέω ότι φοβάμαι,

φοβάμαι τον ίδιο μου τον εαυτό.

Τον φοβάμαι γιατί σκέφτομαι πως δε θα μπορέσω να αντέξω,

δε θα μπορέσω να παλέψω για όσα χρειάζεται.

Κλείνομαι, δεν μιλώ και περιμένω να περάσει ο χρόνος.

^^^

Άλλες φορές βάζω με το ζόρι τον εαυτό μου να μη με φοβάται,

τον βάζω να πιστέψει πως θα τα καταφέρω,

θα καταφέρω τα περισσότερα

και θα βρω δύναμη και για τα υπόλοιπα.

^^^

Και είναι και εκείνες οι υπέροχες στιγμές

που η μόνη μου σκέψη είναι πως είμαι δυνατή για όλα.

Νιώθω πως θα καταφέρω τα πάντα!

Τότε όχι μόνο δε με φοβάμαι αλλά με θαυμάζω κιόλας.

Και θέλω να την κρατήσω εκείνη τη στιγμή.

ΜΠΟΡΩ;