Ξεκίνησα να γράφω σε αυτή τη σελίδα για να κρύψω τις σκέψεις μου.Στη συνέχεια έγραψα κάποια λόγια να να τα δουν κάποιοι.
Τώρα το μόνο που κάνω είναι να γράφω, απλά να γράφω και να μην σταματώ, να λέω ότι νιώθω, όχι για να μην τα δει κάποιος ούτε για να τα δει κάποιος άλλος, δεν με ενδιαφέρει πια.
Δεν με ενδιαφέρει γιατί ξέρω πως κανένας δε νοιάζεται για όσα λέω,
έτσι νιώθω αυτή τη στιγμή...
Τα γράφω μόνο για να τα πω στον εαυτό μου με αυτόν τον τρόπο,
να τα γράψω και να νομίζω πως έτσι τα έχω πει σε ένα φίλο, ένα φίλο που πραγματικά νοιάζεται για μένα και θα ήταν μεγάλη του χαρά να μου σταθεί όταν θα του τα έλεγα.
Έναν φίλο, έναν πραγματικό φίλο που αληθινά και πραγματικά σκέφτομαι πως αυτόν τον καιρό δεν έχω ή έχω και δεν μπορώ να το καταλάβω, είτε γιατί δε θέλω είτε γιατί δεν μου έχει δώσει αυτή/ος να το καταλάβω.
Έτσι νιώθω και έτσι γράφω, για μένα και μόνο για μένα.
Όταν γράφεις, μοιράζεσαι, πρώτα με τον εαυτό σου και μετά με τους άλλους.. Το μοίρασμα της ψυχής, είναι ιερό και τιμή για εκείνους που το δέχονται.. Πάντα, μα πάντα να νιώθεις ότι δεν είμαστε μόνοι σε αυτόν τον κόσμο.. Δίπλα είμαστε όλοι, ακουμπάμε ο ένας τον άλλον.. Ασχετα αν προσπερνούμε.. Καλή συνέχεια.
ΑπάντησηΔιαγραφή