ΠΕΤΑΞΤΕ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ...

Πετάξτε πεταλούδες μου...

κι ας είστε χάρτινες, ψεύτικες.

Σας έκανα άσπρες, λευκές, αισιόδοξες.

Πετάξτε και φέρτε το φως στη συννεφιά μου.

Φέρτε το χρώμα στην καθημερινοτητά μου.

Φέρτε την ομορφιά σας στην ζωή μου.

Πετάξτε.

ΣΚΟΤΑΔΙ

Η νύχτα...

Το φεγγάρι...

Τα ξερά κλαριά...

Ο χρόνος που περνά...

και όλα αλλάζουν...

και όλα μένουν ίδια...

εγώ εδώ και εσύ εκει...

και πόσο θα ήθελα να είμασταν μαζί.

***

Την νύχτα είναι όλα σκοτεινά...μαύρα.

Σκοτεινές και μαύρες και οι σκέψεις...

Πικρές και κρύες.

Και η ζεστασιά που τόσο ζητώ είναι μακριά μου.

***

Δεν καταλαβαίνεις τίποτα...

και ίσως είναι καλύτερα έτσι...

Εσύ κοιμήσου γλυκά και ονειρέψου

και όταν θελήσεις θα έρθω να σε βρω.

***

Καληνύχτα αγγελέ μου.

ALONE

Σου είπα ότι πονάω και εσύ χαμογέλασες…
Σου είπα για τα λόγια σου και εσύ τα αρνήθηκες…
Σε πλησίασα και εσύ απομακρύνθηκες…
Έκανες πως δεν συμβαίνει τίποτα…
Μα ήταν αργά....
Δεν έκανες τίποτα όταν έπρεπε.
Τώρα σου λέω απλά μια καληνύχτα και φεύγω.
Αύριο μια καινούργια μέρα ξημερώνει.
Ας είναι πιο φωτεινή.

Η ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ

Bλέπω το ίδιο έργο, ξανά….
με τους ίδιους πρωταγωνιστές…
μόνο που τώρα οι ρόλοι έχουν αλλάξει,
εγώ παίζω τον ρόλο που είχες παίξει εσύ και εσύ τον δικό μου…
και αυτό που εγώ κάποτε το έζησα σαν κωμωδία
τώρα το ζω σαν δράμα.
Και θέλω όχι μόνο να τελειώσει,
αλλά και να έχει όμορφο τέλος και το επόμενο έργο που θα παίξουμε
να έχει όχι μόνο εμάς πρωταγωνιστές
αλλά να είμαστε και στους δεύτερους ρόλους
ακόμα και τους ρόλους των κομπάρσων.
Ένα έργο μόνο μ’ εμάς
σε ένα έργο ερωτικό
που δε θα έχει τέλος.

ΑΓΓΕΛΕ ΜΟΥ

Ακομά κι αν φύγεις

για το γύρω του κόσμου,

θα 'σαι πάντα δικός μου

θα 'μαστε πάντα ΜΑΖΙ.

ΦΑΤΣΟΥΛΕΣ

Aγγελούδια...

Ψυχούλες...

Ξεγνοιασιά...

Ευτυχία...

ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ...

Μου λείπει εκείνος ή εκείνη όταν εγώ τους έχω ανάγκη...
Είναι και κάποιες στιγμές που δεν μου λείπει κανένας, θέλω να είμαι μόνη...
Μου λείπει εκείνος όταν θέλω την ζεστή του αγκαλιά...
Μου λείπει το φιλαράκι μου όταν θέλω να του/της πω κάτι, να μιλήσουμε
να με μαλώσει, να με συμβουλέψει...
Μου λείπουν όλοι και κανένας.

ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ

Περπατούσα σ’ ένα δάσος
γεμάτο λουλούδια, ζωάκια και πολύ ηρεμία.
Μπροστά μου συνάντησα ένα μικρό σοκάκι
που είχε κάποια ξεχωριστά αγριολούλουδα.
Θέλησα να το περπατήσω και όσο προχωρούσα
γινόταν ακόμα πιο όμορφο.

Από ένα σημείο και μετά η ομορφιά του χανόταν,
δεν σταμάτησα όμως, ήμουν περίεργη να δω την συνέχεια.
Βρήκα μπροστά μου αγκάθια, ξερά χόρτα
και κλαριά που γρατζουνούσαν τα πόδια και το πρόσωπό μου.

Πονούσα, έκλαιγα αλλά συνέχιζα,
με την ελπίδα πως πάλι θα βγω στο όμορφο δάσος.
Δεν τα κατάφερα όμως και δεν συνέχισα να προσπαθώ,
δεν μπορούσα απλά έκατσα και περίμενα
μήπως έρθει κάποιος να με βγάλει από εκεί.
Ακόμα περιμένω.

ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ

Μπήκα μέσα στην καταιγίδα
Δεν το ήθελα, έγινε από μόνο του
Δεν φοβήθηκα, πάλεψα
Προσπάθησα να μην χάσω την ζωή μου.

Έφτασε η μέρα που η καταιγίδα σταμάτησε
Μέτρησα τις καταστροφές που είχε κάνει
Μάζεψα όσα μπορούσα, κομμάτια σκόρπια

Και τώρα περιμένω να βγει ο ήλιος
Για να συνεχίσω την ζωή μου.

ΖΩΗ

Το αύριο το φτιάχνουμε εμείς.
Αρχίζει από το σήμερα,
που όσο όμορφο το κάνουμε
θα το βρούμε να μας περιμένει.

Και αν το σήμερα είναι έτσι,
το χτες θα είναι δυνατό.
Μαζί με αυτό θα είναι δυνατό
και το αύριο, γιατί το παρελθόν
επιστρέφει ξανά και ξανά.

ΘΑΛΑΣΣΑ...

Θυμάμαι εκείνη τη θάλασσα…
Την ήρεμη, γαλήνια θάλασσα
που την ζέσταινε ο ήλιος
και που και που την κουνούσε το αεράκι
και φτιαχνόντουσαν μικρά μικρά κυματάκια.
Σ’ αυτή τη θάλασσα μπορούσα να κολυμπάω
Είχαν δύναμη τα χέρια μου,
Είχε δύναμη η ψυχή μου.

Τώρα ο ήλιος είναι λιγοστός
Και ο αέρας έχει γίνει πολύ δυνατός.
Τα κύματα γίνονται μεγάλα,
τόσο μεγάλα που τα χέρια μου κουράζονται
και η ανάσα μου κόβεται όταν προσπαθώ
να σωθώ από τα τεράστια κύματα.

Βουλιάζω και ξαναβγαίνω στην επιφάνεια
παίρνω μια ανάσα και περιμένω το επόμενο κύμα.
Παλεύω ξανά και ξανά και ξέρω ότι κάποια στιγμή
θα κοπάσει ο αέρας…το ξέρω…

Δύναμη δώσε…
σε σένα το λέω…
σε σένα, κάθε μέρα.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Πάει ο παλιός ο χρόνος…
Ας γιορτάσουμε παιδιά!
Ευχές γλυκές
Ευχές ζεστές
Ευχές αγάπης
Αισιόδοξες!
Να έχουμε μια όμορφη Πρωτοχρονιά
Και το 2009 να μας δώσει ότι επιθυμούμε!

ΨΥΧΗ ΜΟΥ...

Μια λέξη από αυτόν που αγαπάς,

μια γλυκειά κουβέντα, ένα νεύμα, μια ματιά

και η ψυχή σου φτερουγίζει!

Και δεν σε πειράζει αν είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει,

σου φτάνει που την άκουσες, που την είπε

και που ξέρεις πως σε σκέφτεται, που ήταν εκεί.

Αυτές οι στιγμές αξίζουν.

ΕΓΩ

Ήρθε ο καιρός να νοιαστώ για μένα...

Αρκετά νοιάστηκα για τους άλλους...

Ήρθε ο καιρός να δω τα θέλω μου...

Αρκετά κοίταξα τα δικά τους.

Όχι, δε θα τρέχω στην πρώτη φωνή...

θα κάνω πως δεν ακούω.

Θα κάνω ότι έκαναν σε μένα, αλλά όσο και να προσπαθήσω

δε θα μπορώ να νιώθω καλά, έτσι όπως ένιωθαν αυτοί.

ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ

Δοκιμαζόμαστε καθημερινά

μπαίνουμε σε διλήμματα...

Σκέψεις που γυρνούν συνέχεια στο μυαλό,

λύσεις που δεν μπορούν να βρεθούν.

Και τότε θέλουμε να τις διώξουμε,

να σκεφτούμε διαφορετικά...

Κάποιες φορές όμως είναι πολύ αργά...

και μια σκέψη περνάει από το μυαλό μας...

''Μήπως στ 'αλήθεια δεν με πειράζει;''

Τελικά μπορεί να έχουμε μάθει να ζούμε μαζί τους.