Περπατούσα σ’ ένα δάσοςγεμάτο λουλούδια, ζωάκια και πολύ ηρεμία.
Μπροστά μου συνάντησα ένα μικρό σοκάκι
που είχε κάποια ξεχωριστά αγριολούλουδα.
Θέλησα να το περπατήσω και όσο προχωρούσα
γινόταν ακόμα πιο όμορφο.
Από ένα σημείο και μετά η ομορφιά του χανόταν,
δεν σταμάτησα όμως, ήμουν περίεργη να δω την συνέχεια.
Βρήκα μπροστά μου αγκάθια, ξερά χόρτα
και κλαριά που γρατζουνούσαν τα πόδια και το πρόσωπό μου.
Πονούσα, έκλαιγα αλλά συνέχιζα,
με την ελπίδα πως πάλι θα βγω στο όμορφο δάσος.
Δεν τα κατάφερα όμως και δεν συνέχισα να προσπαθώ,
δεν μπορούσα απλά έκατσα και περίμενα
μήπως έρθει κάποιος να με βγάλει από εκεί.
Ακόμα περιμένω.
Το να ζητάς αγάπη δε λέει τίποτα, το να ζητάς φιλία δε λέει τίποτα, το να ζητάς στοργή δε λέει τίποτα, το να δίνεις όλα αυτά λέει πολλά.
ΑπάντησηΔιαγραφή