ΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ...

Όλα μπήκαν σε σειρά ή έτσι φαίνονται απλά...

Όλα όπως πρέπει και όπως διατάζει η ζωή...

Όλα για όλους εκτός από τους εαυτούς μας...

Όλα με αξιοπρέπεια και καλοσύνη...

Όλα για το κοινό καλό...

Τι μένει άραγε;

Αυτός ο πόνος που κάποιες φορές έρχεται και μας ''τρώει;''

Αυτός που μας κάνει από τη μια στιγμή στην άλλη

να γινόμαστε άλλοι άνθρωποι;

Ή μήπως μένει η ελπίδα;

Αλλά και πάλι για τι να ελπίζουμε...

Να φύγει ο πόνος;

Να μην αισθανόμαστε;

Να ξεχάσουμε;

Όλα και τίποτα.

Δυστυχώς ένα τίποτα...