Βρέθηκα σε έναν τόπο πανέμορφο...
Ήταν σα να βρισκόμουν στον ουρανό.
Σύννεφα πεσμένα ως εκεί που βρισκόμουν.
Η παρέα μου καλή, ευχάριστη, μα με ένα παράπονο συνέχεια...''Που χάθηκες εσύ;''
''Αποζητώ τη μοναξιά'' τους είπα.
Ήμουν σε έναν όμορφο τόπο και εγώ κρατούσα στα χέρια μου τον δικό μου.
Τον κόσμο μου, εμένα, εκείνο που θέλω και εκείνο που δεν έχω.
Εκείνο που κανένα σύννεφο, κανένα ρυάκι και κανένα αγριολούλουδο δεν μπορούσε να με κάνει να το ξεχάσω.
Ηρέμησα λίγο από την φασαρία της καθημερινότητας αλλά οι σκέψεις ήσαν πολλές, πολλές και μπερδεμένες.
Περπατούσα και δεν κουραζόμουν γτ με την παρέα λένε είναι πιο μικρή μια διαδρομή.
Και εγώ είχα παρέα και ας μην ήταν κανένας δίπλα μου.
''Έλα, που χάθηκες πάλι;''
''Έξω είμαι, κοιμηθείτε.''
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου